Inschrijven nieuwsbrief
| Natuurgeneeskunde |
 |
 |
|
Basisprincipes Natuurgeneeskunde Natuurgeneeskunde is de kunst om de eigen geneeskracht, waarover elk organisme van nature beschikt, optimaal te benutten. Er is daarvoor in de loop van vele duizenden jaren een groot aantal therapieën ontwikkeld. Methoden, die uiteenlopen van fytotherapie tot bijv. voedingsadviezen en waterbehandelingen. Natuurgeneeskundigen zetten interventies in om het zelfgenezend vermogen van een mens aan te spreken. De natuurgeneeskunde hanteert het zogenoemde "holistisch" principe. Dat wil zeggen: ze beschouwt het organisme van de mens als een complex stelsel van nauw samenhangende systemen. Daar wordt ook de psyche toe gerekend. Ze ziet een ziekteverschijnsel niet als een afwijking van een enkel orgaan, maar als een verstoring van het evenwicht tussen alle systemen. Interventies zijn gericht op het herstel van het evenwicht. Vanouds beschouwt de natuurgeneeskunde, als een van de belangrijkste oorzaken van elke ziekte, een opeenhoping van afvalstoffen in het lichaam. Die afvalstoffen bestaan uit, voor het lichaam nutteloze en zelfs gevaarlijke afbraakproducten van de stofwisseling en uit externe gifstoffen. Veel interventies in de natuurgeneeskunde zijn erop gericht, het teveel aan afvalstoffen kwijt te raken, zodat het zelfgenezend vermogen, het immuunsysteem, onze interne arts weer actief mee kan helpen bij het genezingsproces. Natuurgeneeskunde Praktijk Het vak natuurgeneeskunde neemt in de opleiding een centrale plaats in. In deze lessen wordt het fundament gelegd voor het natuurgeneeskundig benaderen, interpreteren en behandelen van de mens. De natuurgeneeskunde wordt behandeld in historisch en filosofisch perspectief. Natuurgeneeskunde in de brede zin des woords is de paraplu voor vele diagnostische en therapeutische technieken. Verscheidene technieken worden al eeuwen bedreven. Zij gaan alle uit van hetzelfde uitgangspunt: het op juiste wijze prikkelen van het zelfgenezend vermogen van de mens. De mens wordt als geheel benaderd, als totaalbeeld van lichaam, geest, ziel en eventuele ziektepatronen; de interventie mag nooit schadelijk zijn; er wordt een beroep gedaan op de eigen verantwoordelijkheid van de cliënt als uniek wezen met betrekking tot zijn gezondheid. De volgende natuurgeneeskundige therapieën worden in deze module behandeld: Neusreflexologie: Neusreflexologie berust op prikkeling van de (neus)slijmvliezen. De functie hiervan:
Baundscheidt-therapie: Baundscheidt-therapie behoort tot de huidafleidende prikkeltherapievormen en wordt uitgevoerd d.m.v. een naaldenkop. Deze therapie is zeer effectief bij alle acute en chronische ontstekingen en pijnlijke processen. Schröpfen: Schröpfen is hetzelfde als koppen zetten en wordt ingezet bij pijnbestrijding m.n. bij zwakke- en chronische toestanden van het lichaam. Deze therapie zorgt voor een betere doorbloeding waardoor stagnaties in het lichaam worden opgeheven. Tongdiagnostiek: Tongdiagnostiek is een diagnosemethode waarbij de tong geldt als reflexgebied voor alle spijsverteringsorganen. Schüsslerzouten: Schüsslerzouten zijn biochemische zouten. Gelaatsdiagnostiek geldt als handvat om mogelijke tekorten op te sporen. In deze module wordt ingegaan op de 12 zouten met hun specifieke functies en bijbehorende gelaatsdiagnostiek. Rödern: Rödern is een lymfatische afleidingsmethode waarbij de keelamandelen geprikkeld worden. Deze therapie zorgt ervoor dat het lymfatische systeem zowel lokaal als systemisch ontlast wordt. Oorkaarsen: Een oorkaars is een natuurproduct en wordt met de hand gemaakt van honingextracten en Indiaanse kruiden. De oorkaarsen geven een vitaliserende warmte in hoofd en oren. Deze therapie wordt o.a. ingezet bij klachten van het oor, bijholten en hoofd. Gemmotherapie: De gemmotherapie is gebaseerd op het gebruik van plantaardige weefsels in de groeifase van de plant, zoals bijv. knoppen, loten en twijgen . Deze therapie wordt o.a. toegepast als drainagemiddel voor diverse orgaansystemen. |